Omega Centauri (również NGC 5139, GCL 24 lub ESO 270-SC11) – gramada kulista, znajdująca się w gwiazdozbiorze Centaura w odległości około 15 000 lat świetlnych od Ziemi. Została odkryta w 1677 roku przez Edmunda Halleya

Omega Centauri jest jedną z najbliższych nam gromad kulistych. Jest równocześnie największą i najjaśniejszą spośród około 200 znanych gromad kulistych znajdujących się w Drodze Mlecznej. Na niebie zajmuje obszar większy niż Księżyc w pełni. Rozciąga się na obszarze ok. 150 lat świetlnych i zawiera około 10 000 000 gwiazd. Choć większość gromad składa się z gwiazd w zbliżonym wieku i o tym samym składzie chemicznym, Omega Centauri wykazuje obecność różnych populacji gwiazd z szerokim zakresem wieku i obfitości  pierwiastków chemicznych. Wiek gromady szacuje się na 12 miliardów lat.

Na podstawie obserwacji prowadzonych przy pomocy teleskopu Hubble'a oraz obserwatorium Gemini ocenia się, że w centrum gromady znajduje się czarna dziura o masie ponad 40 tysięcy mas słońca. O obecności czarnej dziury świadczy zaskakująco szybki ruch gwiazd znajdujących się w centrum. Dotychczas w gromadach kulistych czarną dziurę odkryto tylko w gromadzie G1 należącej do sąsiedniej galaktyki Andromedy. Istnieją przypuszczenia, że Omega Centauri jest tak naprawdę karłowatą galaktyką przechwyconą w wyniku zbyt bliskiego spotkania przez Drogę Mleczną.

Źródło - Wikipedia